شعر زیبای زیر رو جناب آقای موسی صادقی برام فرستاد. ضمن تشکر ویژه از ایشان/ شما را به خواندن این شعر زیبا دعوت میکنم. نظرتون فراموش نشه.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

صدای آب همگان می شنوند

چه کسی ناله دلتنگی آب, می فهمد

                                       در صوت خفا

                                      چشمه غمگین ترین می جوشد

                                      می خروشد بی تاب

                                     می دهد آب حیات بی حیات

                                     سقفش ,اقیانوس کوته بست

                                     رودش به عمق

                                     سنگ و خاک دل او, ناپاکند                                                 

  چرا چشمه به چشم ما دل بست

و خدای خویش

ناله ای می بینم

صدای رود بر می آید

چه کسی فریاد رهایی را, خفقان می خواند

                                                ندای دل سوخته ای می شنود این گوشم چه

                                                         چه سکوت پر معنا می بیند چشما نش

                                                        همه اش وصف خیال دل خویش خواهد بود

                                                                                                            در سکوت فریاد

                                                                                                            در ظلمات روز

                                                                                                          

                                                                                                                  خزان    پاییز 88